โรคใบด่างซีดในพริก หรือโรคใบจุดวงแหวนในพริก

โรคใบด่างซีดในพริก หรือโรคใบจุดวงแหวนในพริก ที่เกิดจากเชื้อ  Capsicum chlorosis virus (CaCV) 

พริก เป็นพืชเศรษฐกิจที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเกษตรกรทั้งในด้านการบริโภคภายในและนอกประเทศ มีการใช้ที่หลากหลายในอุตสาหกรรมอาหาร เครื่องปรุง และการแปรรูปต่าง ๆ ในการปลูกพริกให้ได้ผลผลิตที่ดี เกษตรกรก็ยังเผชิญปัญหาจากศัตรูพืช ทั้งแมลงและโรคพืช ที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อการเจริญเติบโตของพริก ผลผลิต และคุณภาพ  ศัตรูพืชที่เป็นปัญหาและยากต่อการควบคุมของพริกอีกอย่างคือ “เชื้อไวรัส ”ที่ส่งผลกระทบต่อต้นพริกโดยตรง หนึ่งในเชื้อไวรัสที่มีความสำคัญคือ เชื้อ Capsicum chlorosis virus (CaCV) โรคใบด่างซีดหรือโรคใบจุดวงแหวนในพริก ที่เกษตรกรควรรู้จักและทำความเข้าใจในการควบคุมและป้องกัน

ลักษณะอาการที่เกิดจากเชื้อ Capsicum chlorosis virus (CaCV)

บริเวณใบและผลจะเกิดอาการวงแผลสีเหลืองซ้อนกัน เมื่อรุนแรงจะเกิดอาการเนื้อเยื่อตายอย่างรุนแรงที่ ใบ ยอด ก้านใบ และลำต้น ต้นแคระแกร็น ใบหงิกงอ ต้นชะงักการเจริญเติบโต การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสสามารถถ่ายทอดได้ผ่านทางเมล็ด หรือ แมลงพาหะ สามารถเข้าทำลายพืชได้หลายหลายชนิดเช่น พริก มะเขือเทศ ฟักเขียว ถั่วลิสง และ โทงเทง 

แมลงพาหะ

เชื้อ Capsicum chlorosis virus (CaCV)  เป็นเชื้อไวรัสที่ระบาดโดยมีเพลี้ยไฟเป็นแมลงพาหะ เพลี้ยไฟเป็นแมลงปากดูดขนาดเล็กที่สามารถแพร่เชื้อไวรัสได้โดยการดูดกินน้ำเลี้ยงจากพืชต้นที่มีไวรัส เชื้อไวรัสสามารถเพื่อจำนวนเชื้อได้ภายในตัวเพลี้ยไฟ เมื่อเพลี้ยไฟย้ายต้นพืชอาหารก็จะสามารถทำให้ต้นอื่น ๆ ติดเชื้อไวรัสได้ต่อไป  การระบาดทั้งเพลี้ยไฟและโรคจากเชื้อไวรัส จะระบาดอย่างรวดเร็วในหน้าแล้งและช่วงที่ฝนทิ้งช่วงเป็นเวลานาน

วิธีการป้องกันกำจัดแมลงและโรค

การควบคุมกำจัดเพลี้ยไฟ

1.หมั่นสำรวจแปลงปลูกเป็นประจำ

2.กำจัดวัชพืชทั้งในและนอกแปลงปลูกที่เป็นแหล่งอาศัยของแมลงและโรคพืช

3.เมื่อพบการเข้าทำลายของเพลี้ยไฟ แนะนำฉีดพ่น เมตาไลต์ อัตรา 100 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร ร่วมกับสารจับใบมูฟ-เอ็กซ์ อัตรา 3-5 ซีซี ต่อน้ำ 20 ลิตร ควรฉีดพ่นให้โดนตัวแมลงและฉีดพ่นในช่วงที่แดดร่ม ความชื้น 60 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป เพื่อประสิทธิภาพการเข้าทำงานของเชื้อรา

การควบคุมและป้องกันโรค

1.เมื่อพบการเข้าทำลายของเชื้อไวรัส ในระยะเริ่มต้นพบในปริมาณที่น้อย ให้ตัดส่วนที่เป็นโรคหรือต้นที่เป็นโรคออกนอกแปลงปลูกเผาหรือฝังทำลายเพื่อหลีกเลี่ยงการแพร่ระบาดของโรค

2.ลดการเพิ่มปริมาณของเชื้อด้วย ยูชอยส์ อัตรา 30 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นทุกๆ 7วันติดต่อกัน 2 ครั้ง

3.ลดความรุนแรงของโรคโดยใช้ วี พลัส อัตรา 30 ซีซี ต่อน้ำ 20 ลิตร ร่วมกับสารจับใบเบนดิกซ์ 3-5 ซีซี ต่อน้ำ 20 ลิตร

4.เมื่อลดความรุนแรงของโรคได้แล้ว สร้างภูมิคุ้มกันให้แก่พืชโดยใช้ ไคโตซาน แม็กซ์ 1 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นทุก ๆ 10 วัน

เรียบเรียงข้อมูลโดย  บุษราคัม ธีระกุลพิศุทธิ์